• Tweet

• Tweet

එක්තරා අන්තවාදී යතිවරයෙක් විසින් සියළුම මුස්ලිම් වෙලඳසැල් වර්ජනය කළ යුතුයි යනුවෙන් සඳහන් කරමින් ලියන ලද ලිපියක කොටසක් face book හි පලවිය. එයට ලැබී තිබුණු ප්‍රතිචාරයක සඳහන් වු කරුණක් ගැන මගේ අවධානය යොමු විය. එනම් එක බෞද්ධ සහෝදරයෙක් ලියා තිබුණේ “බෞද්ධ රටක සිටින අපට අපේ රටේ සිටියදීම හලාල් කෑම ගැනීමට සිදුවීම ලැජ්ජාවක්” බවයි. මා මේ ලිපිය ලියන්නේ එම කරුණ අරබයායි.

 

මෙහිදී මා හලාල් සහ හරාම් පිළිබඳව ආගමික විග්‍රහයකට නොයන්නේ ආගමික විෂයන් අරබයා ලිවීම මෙම බ්ලොග් අඩවියේ කටයුත්තක් නොවන බැවිනි. හලාල් යන අරාබි වචනයේ කෙටි අරුත “අනුමත” එනම් අනුමත කරන ලද දේ යනුයි. හරාම් යන අරාබි වචනයෙහි අරුත “තහනම්” හෙවත් තහනම් කරන ලද දේ යනුයි. ඉස්ලාම් දහමට අනුව මුස්ලිම් භක්තිකයෙක්ට අනුමත දේ සහ තහනම් දේ යනුවෙන් කොටස් දෙකක් ඇත. පොදුවේ ගත් කල පෙනෙන්නට තිබෙන කරුණ නම් මේ සියළු සීමාවන් දෙවිඳුන් විසින් පනවා ඇත්තේ මිනිසාගේම යහපතට බවයි. මන්ද එයින් සුරැකෙන්නේ මිනිසාම වන හෙයිනි.

හලාල් සහ හරාම් බලපාන්නේ ආහාර වර්ග වලට පමණක් නොවේ. මුස්ලිම් වරයෙක්ගේ දෛනික ජීවිතයේ සිදුවන සෑම කටයුත්තකදීම හලාල් සහ හරාම් බලපායි. නිදසුනක් ලෙස මුස්ලිම් වරයෙක් සිය ජීවන වෘත්තිය ලෙස තෝරා ගත යුත්තේ හලාල් ආකාරයට ඉපයිය හැකි රැකියාවකි. මත්පැන් වැනි හරාම් – තහනම් දේ විකිණීමෙන් උපයන දේ හලාල් නොවේ. එසේ නම් කෙනෙක් මත්පැන් අලෙවි කිරීම සිය ජීවන වෘත්තිය කරගෙන සිටී නම් එය හරාම් වර්ගයේ රැකියාවකි. විවාහයකදීද එසේය. මුස්ලිම් විවාහයකදී විවාහ විය යුත්තේ සැමියා සහ බිරිඳ එකිනෙකාට හලාල් නම් පමණි. නිදසුනක් ලෙස එකම පියාගේ දරුවන්ට විවාහ වීම තහනම්ය. එසේ විවාහයක් සිදුවන්නේ නම් එය හරාම් විවාහයකි. මෙහිදී මෙම යතිවරයා සම්බන්ධ පුවතේ ප්‍රතිචාරය සම්බන්ධ වන්නේ ආහාර වර්ග වලට පමණක් හෙයින් මා තවදුරටත් අනෙක් කාරණා ගැන කථා නොකරමි.

 

ආහාර වර්ග හලාල් සහතිකය ගත යුත්තේ ඇයි? යනුවෙන් මෙහිදී ඔබට අතුරු ප්‍රශ්නයක් නැගෙන්නට ඉඩ ඇත. ආහාර වර්ග සැකසීමේදී ඒ සඳහා යොදන විවිධ ආකාරයේ රසකාරක, කල්තබා ගැනීමේ ක්‍රමවේද, යොදන්නාවු සුවඳ වර්ගයන් සහ නිශ්පාදන ක්‍රියාවලියන්හි මුස්ලිම් වරුන්ට තහනම් වන්නාවු දේ අඩංගු විය හැක. නිදසුනක් ලෙස යෝගට් නිශ්පාදනය දෙස බලමු. යෝගට් නිපදවීමේදී එම යෝගට් සාරය ඝණකම වීම සඳහා යොදාගන්නාවු ඝණකම් Hardener රසායන වර්ග කිහිපයක්ම ඇත. ඉන් පලමු වැන්න එළවළු සාරයෙන් සාදාගන්නා එකකි. මෙය අතිශය මිල අධික එකකි. මේ නිසා ලාංකික යෝගට් නිශ්පාදන කරුවන් විසින් එළවළු  Hardener යොදා නොගනිති. ඔවුන් යොදා ගන්නේ මාංශ අනුසාරයෙන් නිපදවෙන Hardener ය. මාංශ අනුසාරයෙන් හදන මේ Hardener කොටස් දෙකක් ඇත. එනම් ඌරන්ගෙන් නිපදවන සහ ගවයන්ගෙන් නිපදවන යන කොටස් දෙකයි. මෙකී කොටස් දෙකෙන් ඉතාමත් ලාභදායි එක ඌරන්ගෙන් නිපදවන්නාවු එකයි. එමගින් නිපදවන යෝගට් මුස්ලිම් වරුන්ට හලාල් හෙවත් අනුමත නැත. මේ නිසා සමහර යෝගට් නිපදවන්නන් විසින් අපි හලාල් කියමින් ගවයන්ගේ අනුසාරයෙන් නිපදවන Hardener යොදා ගනිති.

 

නමුත් ඔවුන් එම ගවයන් අනුසාරයෙන් නිපදවන Hardener ගෙන්වන්නේ ඔස්ට්‍රේලියාව හෝ නවසීලන්තය වැනි රටවලිනි. එම රට වලින් ගෙන්වන ගවයන් අනුසාරයෙන් නිපදවන ලද Hardener වුවද සමහර විට ඒවා හලාල් ක්‍රමයට සැකසුණු ඒවා නොවේ. ඒ නිසා එම යෝගට් පරිබෝජනය මුස්ලිම් වරුන්ට තහනම්ය. මුස්ලිම් නොවන යෝගට් නිශ්පාදකයෙක් හලාල් සහතිකය ලබා ගන්නේ නම් මේ පිළිබඳව සොයා බැලෙන නිසා මුස්ලිම් වරුන්ට කිසිදු බියක් නොමැතිව එම මුස්ලිම් නොවන ව්‍යාපාරිකයාගේ යෝගට් මිලදී ගත හැක. මෙමගින් යෝගට් නිශ්පාදකයාගේ අලෙවියද වැඩි වනවා මිස අඩුවක් සිදු නොවේ.

 

ආහාර වර්ග වලට හලාල් ක්‍රමවේදය යෙදීමේදී ලංකාවේ සිදුවන්නේ සමස්ත ලංකා ජමියතුල් උලමා හෙවත් මුස්ලිම් ආගමික විද්වතුන්ගේ සම්මේලනය මගින් පත්කර ඇති කමිටුවක් Halal Committee වෙත තම ආහාර සකසන ආකාරය පෙන්වාදී හලාල් සහතිකය ලබා ගැනීමයි. බොහෝ මුස්ලිම් නොවන ව්‍යාපාරිකයන් මගෙන්ද මේ පිළිබඳව අසා තම ව්‍යාපාරයට හලාල් සහතිකය ලබා ගැනීමට උත්සුක වන්නේ එමගින් මුස්ලිම් වරුන් සමග විශ්වාසනීයත්වයෙන් සිය ව්‍යාපාරය කර ගැනීමට හැකි බව දන්නා නිසාය. මෙහිදී මුස්ලිම් වරයෙක්ට පුද්ගලිකව කිසිදු මුස්ලිම් නොවන ව්‍යාපාරයක් හා පුද්ගලික කෝන්තරයක් නැති අතර ඔවුන් හලාල් ක්‍රමවේදයේ කටයුතු කරන්නේ නම් මුස්ලිම් වරුන් ඔවුන් විශ්වාස කර භාන්ඩ සහ සේවා ලබා ගන්නේය.

 

 

දිනක් මා මුස්ලිම් නොවන ව්‍යාපාරිකයෙක්ගෙන් ඔබ හලාල් සහතිකය ලබා ගත්තේ ඇයි යන්නට ඔහු දුන් පිළිතුර නම් එමගින් තමන්ගේ ව්‍යාපාරික අවස්ථාව වැඩි වු බවයි. ඔහු අද අපනයන කරුවෙක්ද වෙයි. ඔහු තමන්ගේ නිශ්පාදනය පලමුවෙන් විදෙස් රටට අපනයනය කරන්නට ඔහුගෙන් විදෙස් සමාගම ඉල්ලා සිටි සහතික අතර හලාල් සහතිකයද වු බව මට පවසන ලදී. එමෙන්ම සෑම නැව්ගත කිරීමකදීම Consignment ඔවුන් හලාල් සහතිකය ඉල්ලා සිටින බවද ඔහු කියා සිටියා. එහිදී මා අතුරු පැනයක් නගමින් විමසා සිටියේ ඇයි මුස්ලිම් වරුන්ගේ මිලදී ගැනීම ඔබට අවශ්‍ය? යනුවෙනි. එවිට ඔහු පැවසුවේ මුස්ලිම් සමාජයේ මිලදී ගැනීමේ හැකියාව Buying power වැඩි බවයි.

 

මෙයින් ලාභය අත්වන්නේ කාටද? කිසියම් බෞද්ධ ව්‍යාපාරිකයෙක් හලාල් සහතිකයද සමග ව්‍යාපාර කරන්නේ නම් එයින් ඔහුගේ ව්‍යාපාරය මුස්ලිම් වරුන් අතරද පැතිරේ. නිදසුනක් ලෙස මැලිබන් බිස්කට් ව්‍යාපාරය දෙස බලමු. ඔවුන් හලාල් සහතිකය ලත් බිස්කට් ව්‍යාපාරික ආයතනයකි. මෙම ව්‍යාපාරයේ හිමිකාරීත්වය බොදුනුවන් අත වන අතර සේවකයන්ගෙනුත් අති බහුතරය බොදුනුවන්ය. නමුත් ඔවුන් හලාල් සහතිකය ලත් බිස්කට් සමාගමක් නිසා මුස්ලිම් වරුන් ඒ බිස්කට් මිලට ගනිති. මෙමගින් මැලිබන් ආයතනයේ ව්‍යාපාර ලාභය ඉහල යන්නේය. මැලිබන් ආයතනය විසින් බෞද්ධ පුන්‍ය කටයුතු වලට, ප්‍රසිද්ධ බොදුනු යතිවරුන්ට සහ බුදු දහම නගා සිටුවීමට විශාල ලෙස ආධාර කරන බව මා පුද්ගලිකවම දනිමි. ඒ ගැන මුස්ලිම් අපට ප්‍රශ්නයක් නැත. ඔවුන් අපට යහපත් ලෙස භාන්ඩ අලෙවි කර ඉන් ලබන ධාර්මික ඉපයීමෙන් ඔවුන්ගේ දහමේ උන්නතිය උදෙසා වැය කිරීම මුස්ලිම් අපට ප්‍රශ්නයක් නැත.

 

හලාල් ක්‍රමයට සැකසු භාන්ඩයක් හෝ සේවාවක් මිලදී ගැනීමෙන් බොදුනුවෙක්ට මදිපුංචි කමක් සිදුවේද? මගේ පුද්ගලික අදහස නම් එය එසේ නොවන බවයි. එසේ කිසිවෙක් සිතන්නේ නම් ඒ ඔහු තුල තිබෙන පුහු අහංකාරය සහ මමත්වය නිසාය. කිසියම් කෙනෙක් හලාල් සහතිකය ලත් භාන්ඩයක් හෝ සේවාවක් ලබා ගන්නේ නම් ඒ භාන්ඩය හෝ සේවාව සාමාන්‍ය තත්වයට අමතර තත්ව සහතිකයක් ලත් එකක් වීමේ ලාභයද අත්වන්නේ පාරිබෝගිකයාටයි.

 

මෙහිදී පැවසෙන තවත් මුසාවක් නම් මුස්ලිම් වරුන්ගේ හලාල් සහතිකය ගන්නට සිදුවන නිසා සිංහල ව්‍යාපාරිකයන්ට මුස්ලිම් වරුන්ට කප්පම් ගෙවීමක් සිදුවන බවයි. මෙය සත්‍යයක්ද? හලාල් කමිටුව යනු ඉතා විශාල මුදලක් අය කරන ආයතනයක් නොවේ. ඔවුන් තම උපදේශන සේවාවට අය කරන්නේ ඉතාමත් සාධාරණ සහ සුළු අයකිරීමකි. එමෙන්ම කිසිදු කෙනෙක්ට හලාල් සහතිකය ගැනීමට බලකිරීමක්ද නැත. එවිට සිදුවන එකම දෙය නම් හලාල් ගැන අවධානයෙන් සිටින මුස්ලිම් වරුන් සමග ගනුදෙනු සිදු නොවීමයි. එයින් එම ව්‍යාපාරිකයන්ට එතරම් ප්‍රශ්නයක් නොවන බව මගේ අදහසයි. මන්ද නිල සංඛ්‍යාලේඛන අනුව ලංකාවේ මුස්ලිම් වරුන් සිටින්නේ 8.5% පමණක් වන බැවිනි.