• Tweet

• Tweet

මුස්ලිම් වරුන්ට පහර ගැසීමට සැමවිටම පුලපුලා බලා සිටින ආගම්බේධ වාදීන් විසින් මේ දින වල රමදාන් උපවාසයද ඉලක්ක කර ඇති බැව් දක්නට ලැබේ. ඔවුන් මෙසේ දැවැන්ත මඩ ප්‍රහාරයන් දියත් කරන්නේ අනි කිසිදු හේතුවක් නිසා නොව ඊර්ෂ්‍යාව නිසා ඉතා පැහැදිලි කරුණකි. ඔවුන් රමදාන් මාසයත් වෙසක් පෝය දිනත් සංසන්ධනය කරන්නට හදන්නේ ඒ නිසයි. වෙසක් පොහොය යනු එක් දිනකි. රමදාන් යනු දින 30ක් හෝ 29 කි. මෙසේ දින 30 කට ආසන්න කාලයක් පවත්වා ගෙන යන උතුම් කර්තව්‍යයකට මඩ ප්‍රහාර එල්ල කිරීම නින්දිතය.

 

නමුත් මොවුන් මෙවැනි මඩ ප්‍රහාර එල්ල කිරීම මවිතය දනවන්නක් නොවේ. මෙය ඔවුන්ගේ ස්වභාවයයි. මොවුන් සිතා සිටින්නේ එමගින් බුදු දහම තවත් ශක්තිමත් වේ කියායි. නමුත් මෙමගින් සිදුවන්නේ දහමෙහි ප්‍රතිරූපය තව තවත් පරිහානියට පත් වීමයි. බුදු දහම ආරක්ෂා කර ගැනීමට නම් කළ යුත්තේ දහමෙහි ගුණාංග ඉගෙන, ඒවා තව තවත් තම ජීවිතයට උකහාගෙන, දැහැමි දිවි පෙවෙතක් ගත කරමින්, ඉන් තමන්ට ලැබෙන ආධ්‍යාත්මික ගුණයක් වේ නම් එය අන් අය සමග බෙදා ගැනීමයි. නමුත් අප මේ අයගේ ක්‍රියාවන් වලින්, ලියන භාෂා ශෛලියෙන් අපට දක්නට ලැබෙන්නේ අධ්‍යාත්මික ගුණයන් නොව නුගුණයන්මය. මෙවැනි අය දකිද්දී දහමක් කෙරෙහි අළුතෙන් කෙනෙක් කෙසේ ආකර්ශනය වන්නද?

 

රමදාන් යනු ඉස්ලාමීය කැලැන්ඩරයේ නමවැනි මාසයයි. ඉස්ලාමීය කැලැන්ඩරයේ අට වන මාසය එනම් ෂාබාන් මාසය අවසානයේ නව සඳ දැකීමෙන් රමදාන් මාසය ආරම්භ වේ. මුස්ලිම් වරුන්ට මේ මාසය ඉතාමත් වැදගත් වන්නේ අල්ලාහ් විසින් මිනිසා වෙත ශුද්ධවු අල්-කුර්ආනය පහල කිරීම අරඹා තිබෙන්නේ මේ මාසයේදී වීමයි. අනෙක් කාරණය නම් අල්ලාහ් විසින් මුස්ලිම් වරුන්ට නියම කරන ලද මූලික වත්පිළිවෙත් පහෙන් එකක් වන සව්ම් හෙවත් උපවාසය මේ මාසයට යෙදී තිබීමයි. ඒ නිසා මුස්ලිම් වරුන් විසින් මේ මාසය තුල උපවාසයේ යෙදෙති. එමෙන්ම මුස්ලිම් වරුන් විසින් මේ මාසය තුල අනෙකුත් සියළුම මාසයන්ට වඩා කුසල් කිරීමට ප්‍රමුඛතාවයක් දක්වති.

 

මේ මාසය ඇත්තටම මුස්ලිම් වරයෙක්ගේ ආධ්‍යාත්මික ගුණවගාව වර්ධනය කරන්නාවු මාසයක් ලෙසද හැඳින්විය හැක. මන්දයත් වසරකට වරක් මෙසේ දැහැමි කටයුතු වලට පූර්ණ අවධානය යොමු කරන මාසයක් තිබීමෙන්, දහම කෙරෙහි අපගේ අවධානය වඩ වඩාත් තියුණු වෙයි. මේ නිසා දහම කෙරෙහි භක්තිය, දෙවිඳුන් කෙරෙහි ලැදියාව දියුණු වීම නිරායාසයෙන්ම සිදුවන දෙයකි. අනෙක් අතට මේ මාසය ඒකාකාරීව ගලා යන්නාවු වසරේ අනික් මාස වලට නැවුම් අත්දැකීමක් ලබා දෙන මාසයක් ලෙසද කිව හැක. වසරකට වරක් ආධ්‍යාත්මය නැවුම් කර ගනිමින්, නව අධ්‍යාත්මික ඉලක්කයන් කරා යාමට රමදාන් මාසය මනා පිටුවහලක් වේ.

 

මුස්ලිම් වරයෙක් විසින් රමදාන් මාසයේ සෑම දිනකම ඉතා අළුයම අවදි වී, පිරිසිදු වීමෙන් පසුව අහර කිස අවසන් කරයි. රමදාන් කාල සටහන අනුව මේ දිනවල නම් සාමාන්‍යයෙන් අළුයම 4.30 පමණ වන විට එය අවසන් කළ යුතුය. ඉන් පසුව දිනයේ මුළු එලිය වැටී තිබෙන කාලය තුරාවටම ආහාර ගැනීම, පානයන් ගැනීම සහ විවාහ ලිංගික සම්බන්ධතාවන් වලින් වැලකී සිටිති. උපවාසය අවසන් කර නැවත ආහාර ගැනීම සිදු කරන්නේ ඉරු අවරට ගිය පසු කරන්නාවු මග්රිබ් හෙවත් සංධ්‍යාකාල නැමදුමට පසුවය. මේ දිනවල නම් සංධ්‍යාකාල නැමදුම පැමිණෙන්නේ සවස 6.30 පමණ කාලයේය. සංධ්‍යා කාල නැමදුමට පල්ලියේ අදාන් (කැඳවුම) කියන විටම මුස්ලිම් වරයා විසින් ඒ දිනයේ උපවාසය අවසන් කරති.

 

සාමාන්‍යයෙන් ඕනෑම රටක මුස්ලිම් වරයෙක් උපවාසය අවසන් කිරීම සඳහා යොදා ගන්නේ රට ඉඳි ස්වල්පයක් සමග වතුරයි. එය සුන්තයක් හෙවත් නබි ආදර්ශයක් බව පැවසේ. වෙනත් ආහාරයක් ගන්නේ ඉන් පසුවයි. රට ඉඳි සහ වතුර යනු උපවාසය අවසන් කිරීමට වඩාත් සුදුසුම මග බව නූතන වෛද්‍ය වරුන්ද පවසති. අප වැනි රට වලට පැමිණෙන රට ඉඳි පැණි සමග මිශ්‍රව තිබෙන බැවින් ඒවා රුධිරයේ සීනි අධික අය ආහාරයට ගැනීම නුසුදුසුය. නමුත් පැණි මිශ්‍ර නැති රට ඉඳි ස්වල්පයක් භාවිතා කිරීමෙන් ඔවුන්ටද හානියක් නැත. මැද පෙරදිග රටවල නම් නැවුම් රට ඉඳි Fresh Dates ඇත. එමෙන්ම මදක් ඉදී අමු රට ඉඳි ද ඇත. මේවා රසවත් මෙන්ම සෞඛ්‍යටද වඩාත් හිතකරය.

 

සාමාන්‍යයෙන් මෙහිදී මුස්ලිම් වරයෙක් විසින් බඩ පිරෙන්න ආහාර ගත්තේ නම් එතැන් පටන් ඒ දිනයේ අන් කිසිදු දෙයක් කළ නොහැකි තත්වයට පත්වේ. ඒ නිසා බොහෝ අය උපවාසය අවසන් කර ආහාර ගන්නේ ඉතා ස්වල්පයකි. ඉන් පසුව රාත්‍රී කාල නැමදුමත් රාත්‍රියේ නින්දට පෙර තරාවීහ් නමින් උපවාස කාලයට පමණක් සුවිශේෂී රාත්‍රී කාල නැමදුමක්ද ඇත. මේ නැමදුමටද පැය භාගයක් පමණ ගතවේ. උපවාසය කාලයේ මුස්ලිම් වරයෙකුගේ දිනය අවසන් වන්නේ එසේය. මීට අමතරව බොහෝ අය රාත්‍රී කාලයේ අවදිව සිටිමින් නොයෙකුත් වෛකල්පිත නැමදුම් සහ අල්-කුර්ආනය සජ්ජායනා කිරීම්ද කරනු ලබන නමුදු ඒවා අනිවාර්ය වත්පිළිවෙත් ගනයේලා සැලකෙන්නේ නැත.

 

මා අත්දැකීමෙන්ම දන්නා පරිදි මුස්ලිම් වරයෙක් උපවාස කාලය තුල ගන්නාවු ආහාර වේල් දෙකින් වැඩියෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ අළුයම ගන්නාවු ආහාර වේලයි. මන්ද මුළු උපවාස කාලයම කුසගින්නේ සිටීමට සිදුවන බැවිනි. ඒ නිසා ලංකාවේ බොහෝ දෙනෙක් මෙම ආහාරයත් සමග මුදවපු කිරි වැනි පෝෂනීය යමක්ද එක් කිරීමට අමතක නොකරති. එමගින් උපවාස සමයේ වැඩි වන ශාරීරික උශ්නත්වයද සමනය වේ. මෙහිදී මා අත්දැකීමෙන්ම දන්නා විශේෂ දෙයක් නම් කිසියම් කෙනෙකු මට දවස පුරාම උපවාසයෙන් සිටිය යුතු නිසා යැයි සිතා කුස පිරෙන්න ආහාර ගත්තා නම් ඔහුට උපවාස කාලය ඉතා අපහසු වේ. මන්ද බර ආහාර වේලකට පසුව පිපාසය තදින් දැනෙන බැවිනි. මේ නිසා උපවාස කාලය තුල කුඩා ආහාර වේලක් ගැනීම සියළු දේටම යහපත්ය.

 

සාමාන්‍යයෙන් ලාංකික බොදුනු, හින්දු සහ කිතුණු සමාජයන්ට වඩා මුස්ලිම් වරුන් අතර මධ්‍යපාන ප්‍රතිශතය ඉතාමත් අඩු අගයක් ගනියි. මවිතය දනවන කරුණක් නම් මුස්ලිම් වරුන් අතර මධ්‍යපානය කරන්නන්ද උපවාස කාලය තුල එයින් වැලකී සිටීම දක්නට ලැබීමයි. දුම්පානය කරන්නන්ද එසේමය.  නමුත් දුම්පානය සහ මධ්‍යපානය මුස්ලිම් වරුන්ට හරාම් හෙවත් සපුරා තහනම් කළ දෙයක් බවද මෙහිදී ඔබට පැවසිය යුතු කරුණකි. මේ නිසා උපවාස සමය යනු කිසියම් නරක පුරුද්දක් ඇති අයට එය අවසන් කිරීමටද මහෝපකාරී අවස්ථාවක් වේ. කෙනෙක්ට යහපත් වීමට සහ ගුණ දහම් සියදිවිය තුල වඩවා ගන්නට නම් උපවාසය යනු ඉතාමත් යහපත් අත්දැකීමක් බව මගේ අත්දැකීමයි.

 

උපවාසය යනු ශරීරයටද ඉතාමත් හිතකර එකක් වේ. ගැස්ට්‍රයිටීස් වැනි රෝග තිබෙන අය උපවාස සමයේ ඉතා අළුයම ආහාර ගන්නා බැවින් ඔවුන් උපවාස කළද ඉන් යහපතක් මිස හානියක් නොවේ. එමෙන්ම ඔවුන්ට මෙහිදී ආබාධයක් ඇති නොවීමද මවිතය දනවන සුළුය. අධික රුධිර පීඩනය සහ කොලෙස්ටරෝල් ඇති අය උපවාස සමයේදී ආහාර ගැනීම සීමා කරන්නට සිදුවන නිසා ඔවුන්ටද උපවාසයෙන් සිදුවන්නේ ඉතා යහපතකි. මන්ද එයින් ඔවුන්ගේ සිරුරට කොලෙස්ටරෝල් ඇති වීම අවම වන බැවිනි. නිරෝගී කෙනෙකුට වුවද වසරකට වරක් මෙසේ උපවාස කරන විට ශරීරයට නැවුම් අත්දැකීමක් ලැබේ. දිනෙන් දින ස්ථූල වන අයට උපවාස සමයේ ස්ථූල බව අඩුකර ගැනීමට අවස්ථාවක්ද ලැබේ. එමෙන්ම මෙමගින් ආහාර ජීර්ණ පද්ධතියටද විරාමයක් ලැබෙන අවස්ථාවක් ඇති වේ.

 

උපවාස සමයේ ඇති අනෙක් සුවිශේෂී තාවය නම් දන් දීමට ඇති ප්‍රවණතාවයයි. මුස්ලිම් වරයෙක් වශයෙන් දන් දීම තුල කුසල් හිමි වන බව ඉස්ලාමයේ පැවසේ. එමෙන්ම රමදාන් මාසයේදී දන්දීමෙන් ලැබෙන කුසල ඊටත් අධික බවද නබි වදන්හි පැවසේ. මේ නිසා මුස්ලිම් වරුන් රමදාන් මාසයේදී අනෙක් මාස වලටත් වඩා දානමය පුන්‍ය කර්මයන්හි නිරත වේ. රමදාන් මාසය යනු දිළිඳුන්ට දන් දෙන මාසයක් නිසා මේ කාලයේ මුස්ලිම් සමාජයේ දිළිඳු අයටද ඉතාමත් ප්‍රීතිමත් කාලයකි. එමෙන්ම ධනවත් මුස්ලිම් වරුන්ට අනිවාර්ය වගකීමක් වන සකාත් (හෙවත් දිළිඳු සහ දුගී මගී අයට දිය යුතු) බද්ද ද දිළිඳුන්ට දීමට බොහෝ මුස්ලිම් වරුන් යොදා ගන්නේ රමදාන් මාසයයි. මේ නිසා රමදාන් මාසය යනු දිලිඳු මුස්ලිම් පවුල් අතත් මුදල් යහමින් ගැවසෙන මාසයකි.

 

රමදාන් මාසය අවසන් වන මුස්ලිම් වරයෙක් විසින් කළ යුතු තවත් පිළිවෙතක් ඇත. එනම් ෆිත්ත්‍රා දානයයි. ෆිත්ත්‍රා දානයේදී කරන්නේ පවුලේ සාමාජිකයන් ගණන අනුව එක්කෙනෙක් වෙනුවෙන් ධාන්‍ය කිලෝ 2.5 පමණ වන පරිදි දිළිඳුන්ට ලබා දීමයි. සාමාන්‍යයෙන් පවුලේ සිව් දෙනෙක් සිටිනවා නම් ධාන්‍ය කිලෝ 10 දිය යුතුය. මෙයට නිශ්චිත ධාන්‍යයක් නම් කර නැති නිසා ලංකාවේ මුස්ලිම් වරුන් දන් දෙන්නේ ලංකාවේ ප්‍රධාන ධාන්‍ය වර්ගය වන සහල්ය. වර්තමාන මුස්ලිම් සමාජයේ අති බහුතරයක් විසින් මෙම පුණ්‍ය කර්මය ඉටු කරන නිසා දිළිඳු මුස්ලිම් ගෙවල් වල මේ දින වලදී හාල් කිලෝ හැට හැත්තෑවක් තිබීම සාමාන්‍ය දෙයකි. සමහර දිළිඳු අය එම සහල්ද විකුණා තම අවශ්‍යතාවන් සපුරා ගනිති. එයට දහමින් බලපෑමක් නැත.

 

රමදාන් උපවාසය තුලින් ධනවත් පුද්ගලයාටද දිලින්දාගේ කුසගින්නේ ස්වභාවය අවබෝධ වේ. ඒ නිසා දිළිදුන්ටහද පත්ලෙන්ම උපකාර කිරීමට ධනවතාට හැකිවේ. එමෙන්ම අප කිසි දිනක අප දුක් විද ඇතිමුත් අපේ දරුවන්ව කුස ගින්නේ නොතබමු. ඒ නිසා දරුවන්ට කුසගින්නේ වේදනාව දැනෙන්නට අවස්ථාවක් නැත. නමුත් රමදාන් උපවාස ශීලයෙන් දරුවන්ටද කුස ගින්න දරා ගැනීම සදහා ජීවිතයට පන්නරයක් ලැබේ. ඔවුන්ද දිළින්දාගේ වේදනාව හදුනා ගණිති. 

 

රමදාන් මාසයේ දින 29 හෝ 30 අවසන් වු පසුව ඊලඟට එළඹෙන මාසයේ පලමුවන දින මුස්ලිම් වරුන්ට ඊද් නම් උත්සවය උදාවේ. ඊද් යනු මුස්ලිම් වරයෙක්ට වසරේ ඉතා ප්‍රීතිමත්ම දිනයකි. මේ දිනයේ උදෑසනම අවදි වන මුස්ලිම් වරයා විසින් අළුයම නැමදුම අවසන් වු පසුව නිවසට පැමිණ නැවත අළුත් වස්ත්‍රයක් හැඳ ඊද් නම් වු විශේෂ නැමදුම ඉටු කිරීමට සාමුහික නැමදුම් කරන ස්ථානයකට යති. එසේ ඊද් නැමදුම අවසන් කළ පසුව එකිනෙකා සුභපතා ගනිති. ඉන් අනතුරුව නිවසට ගොස් රස කැවිලි අනුභව කිරීම් සහ ආහාර ගැනීම් සිදු කරති.

 

මෙහිදී මා හට පෙර දහම් දෙකකම අත්දැකීම් අනුව දන්නා කරුණක් නම් දුප්පත් පොහොසත් සියළු දෙනාම ඉතාමත්ම සතුටින් අවුරුදු සැමරීම යහමින් සිදුවන්නේ මුස්ලිම් සමාජයේ බවයි. බොදුනු සමාජය තුල නව වසරේදී දිළිඳුන්ගේ අතමිට සරුවන මගක් නොමැති නිසා ඔවුන්ට බොහෝ විට නව වසර සමරන්නට සිදුවන්නේ ණය වීමෙනි. කිතුණු සමාජයේද තත්වය මෙසේමය. ඔවුන් නත්තල් දින දේව මෙහෙයට ගොස් අවසන දිළිඳු අයටද “සුභ නත්තලක්!” යැයි සුභ පැතුවද ඔවුන් කෙසේ අවුරුදු සමරන්නේදැයි කිසිදු අවධානයක් යොමු නොකරති.

 

ලංකාවේ අනෙකුත් ජන සමාජ වලට වඩා මුස්ලිම් වරුන් අතර මා දුටු ඉතාමත්ම සුවිශේෂී කරුණ නම් ගිණිකෙලි වැනි අනවශ්‍ය දේට කරන වියදම් ඉතාමත් අවම වීමයි. එමෙන්ම මත්පැන් සාද වැනි දේද ඉතාමත්ම අඩු අගයක් ගනියි. මේ නිසා අපේ රටේ හදිසි අනතුරු වාර්තා වලට අනුව මුස්ලිම් වරුන්ගේ ඊද් උත්සව දිනයේ සිදුවන හදිසි අනතුරු සංඛ්‍යාව සිංහල හා හින්දු අළුත් අවුරුද්දටත්, කිතුණු නත්තල් දිනයටත්, හින්දු තෛපොන්ගල් දිනයටත් වඩා හදිසි අනතුරු සංඛ්‍යාව ඉතාමත්ම අවම අගයක් ගනියි.  

 

මා ඉහත කී කරුණු දෙක අරබයා නම් ආගම්බේධවාදීන්ට තරහා යනු නොඅනුමානය. නමුත් බහුතර යහපත් බොදුනු, කිතුණු සහ හින්දු ජනතාවගෙන් මා ඉල්ලා සිටින්නේ මුස්ලිම් වරුන් විසින් කරන්නාවු මෙවැනි යහපත් දේ ගැන විමසා බලා ඒවා ඔබගේ සමාජයේද ඇති කර ගැනීමට උනන්දු වන ලෙසයි. මෙසේ නොකර ද්වේශ සහගතව වෛරයෙන් තවදුරටත් මුස්ලිම් වරුන්ගේ නුගුණම සෙවීමෙන් සිදුවන්නේ තමන්ගේ සමාජයේ පරිහානිය තව තවත් වේගවත් කර ගැනීමයි.