• Tweet

• Tweet

අද බඩුමිල දරන්නට බැරි තරම් ඉහල ගොස් ඇති බව වෙලඳපොලට යන කෙනෙකුට ඉතා පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබෙන කාරණයකි. බඩුමිල දිනෙන් දින වැඩි වුවද ඊට සාපේක්ෂව සාමාන්‍ය ජනතාවගේ ආදායම ඉහල යන්නේ නම් ප්‍රශ්නයක් නැත. නමුත් එය සිදුනොවේ. බඩුමිල වසරකට කිහිප වතාවක් වැඩි වන නමුදු වැටුප් වැඩි වන්නේ වසරකටම වරකි. එයද ඉතා සොච්චමකින් විය හැක.

‍

වත්මන් ආර්ථිකය තුල දක්නට ලැබෙන ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් නම් පීඩිතයා අඛන්ඩවම තැලෙන නමුදු ධනවතා තවදුරටත් තම ධනය වැඩි කරගැනීමයි. මෙහිදී තිබෙන ප්‍රධාන ගැටළුවක් නම් පීඩිතයාට ඉදිරියට එන්නට අවස්ථාවක් නොමැති කමයි. මන්ද ඔහු ජීවන බර දරාගෙන යන විට වෙනයම් දෙයක යෙදීමට සිතක් නොවන බැවිනි. නමුත් සමාජය අධ්‍යනය කරන විට මා දුටු දෙයක් නම් අප ඕනෑම කෙනෙකුට දියුණුවෙන් ඉදිරියට යාමට හැකියාවක් තිබෙන නමුදු නිර්මාණශීලී විචාර බුද්ධියක් නොමැති කම නිසා ප්‍රපාතයට ඇද වැටෙන බවයි. මේ බව මම කලින් ලිපියක එනම් “පොල් කඩලත් දියුණු වෙන්න පුළුවන්” නම්වු ලිපියෙන් (http://www.anvermanatunga.com/2012/04/02/business-idea-sinhala-doc/) නිදසුනක් සහිතවම පෙන්වා දුන්නෙමි.

 

අප සතු ආදායම අපගේ වියදමට ප්‍රමාණවත් නොවීමට ප්‍රධානතම හේතුවක් නම් අප සතුව අනවශ්‍ය වියදම් තිබීමයි. අප මේ අනවශ්‍ය වියදම් සොයා, ඒවා කෙසේ ඇති වන්නේදැයි, අධ්‍යනය කර ඒවා කපා හරින්නේ නම්, ප්‍රමාණවත් මුදලක් ඉතිරිකර ගත හැකි බව මගේ අදහසයි. විශේෂයෙන් අප ගෙදර දොරේ බඩු ගන්නට කඩපලට යන විට හෝ වෙනයම් දෙයක් මිලට ගන්නට සාප්පු සවාරි යන විට අප විසින් මිලට ගන්නට සිතා නොසිටි බොහෝ දේ දුටු පමණින් මිලට ගනිති. මෙහිදී සිදුවන්නේ අවශ්‍යතාවයන් පසෙක තිබියදී අනවශ්‍යදේ සඳහා මුදල් යෙදවීමයි. පසුව අවශ්‍යදේ මිලදී ගන්නට ණය ගැනීමට සිදුවේ.

 

තවත් අනවශ්‍ය වියදමක් නම් සෙලියුලර් දුරකථනයයි. මා අත්දුටු ප්‍රධානම දෙයක් නම් අද අප රටේ සෙලියුලර් දුරකථනයක් කිසිසේත්ම අවශ්‍ය නොවන අය දුරකථන දෙක තුන තබාගෙන සිටින බවයි. උදේට වැඩට ගොස් සවසට නිවසට පැමිණෙන ස්වාමියා සේවා ස්ථානයේ සිට කිහිප වතාවක් බිරිඳ දුරකථන ඇමතුම්ද දිය යුතුය. ‍නැත්නම් ආදරේ නැතැයි රන්ඩු වී පසුව එම ආරවුල් පොලීසිය දක්වාද ගොස් ඇති අවස්ථා අපට මාධ්‍ය තුලින් දක්නට ලැබේ. සෙලියුලර් දුරකථන සම්බන්ධ අනෙක් කාරණය නම් අද බොහෝ දෙනෙක් දුරකථන මිලට ගන්නේ සෝබනයටයි. ඒ නිසා ඔවුන් මිල අධික විවිධ වර්ගයේ නොයෙකුත් වැඩ කළ හැකි දුරකථන මිලට ගනිති.

 

අපගේ නිවසේ තිබෙන විදුලි භාන්ඩ සහ ගෘහ භාන්ඩ මිලට ගන්නා විට වගකීමක් සහිත කල්පවතින භාන්ඩම මිලට ගත යුතුය. නිදසුනක් ලෙස අද වෙලඳ පොලේ ඇඹරුම් යන්ත්‍ර Blender & Grinder ඉතාම අඩු මදලට පවා ඇත. මේ අඩු මිලට තිබෙන භාන්ඩයක් ගෙද ගෙන ගොස් පාවිච්චි කළ හැක්කේ මාස තුනකටත් වඩා අඩු කාලයකි. ඉන් පසුව එයින් වැඩක් ගත නොහැකි තත්වයට පත්වේ. තවත් නිදසුනක් පවසන්නම්. අද බොහෝ නිවෙස් වල කාන්තාවන් රෙදි සෝදන මෙෂින් මිලට ගන්නේ තමන්ගේ අතින් රෙදි සේදීම අපහසු යැයි කියමිනි. මේ නිසා මොවුන් වෙලඳ පොලේ ඇති අඩුමිලට ගතහැකි රෙදි සෝදනයක් ගෙදර ගෙනයති. ඒවා අඩු මිලට ලබා දෙන්නේ ඒයායේ ඇති ආම්පන්නද බාල ආකාරයට සැකසු ඒවා නිසාය. මේ රෙදි සෝදන මිලට ගෙන අතින් රෙදි අතුල්ලා ඊට පසුව සෝදනයට දමා සෝදන අය අපට එමට හමුවන්නේ ඒ නිසාය.

 

බොහෝ දෙනෙකු පුරුදුව සිටින්නේ දිනපතා බඩු ගන්නා කඩයෙන් ණයට ගෙන මාස අවසානයේ මුදල ගෙවා දැමීමටයි. මේ නිසා බොහෝ දෙනෙක් අද කඩ වලට ණය වී මුළු වැටුපම කඩේට පුජා කරමින් සිටිති. මා බොහෝ අයට උපදෙස් දෙන්නේ මෙය නවත්වන ලෙසයි. මන්ද එමගින් අප පිරිමසන්නට පුරුදු පුහුණුවක් නොලබන බැවිනි. අප කඩයෙන් ණයට නොව අත්පිට මුදලට භාන්ඩ මිලදී ගන්නවා නම් අපට බඩු ලාභ ස්ථාන සොයා බලා ඒ ඒ තැන් වලින් අවශ්‍ය දේ මිලට ගත හැකිය. නමුත් ණයට ගන්නා කඩෙන් මිලට ගන්නා කළ අප ඔවුන් කියන මුදල කොපමණද? අප ඒ මුදලට එකඟ විය යුතුය.

 

අනෙක් කාරණය නම් අප අත්පිට මුදලට භාන්ඩ ගන්නා විට අපගේ අතේ ඇති මුදල හිඟවන කල අප විසින් භාන්ඩ සීමා කරනු ඇත. නිදසුනක් ලෙස කිරිපිටි දිනකට එක් වරක් දමා පමණක් තේ බීමට පුරුදු වී කිරිපිට වලට යන මුදල අවම කරගත හැක. අනවශ්‍ය ලෙස ගන්නා ආහාර අඩුකර ගත හැකිය. නමුත් අප ණයට බඩු ගන්නා කල අපට වියදම පිළිබඳව කිසිදු හැඟුමක් ඇති නොවේ. එමගින් අවසානයේ අපට සිදුවන්නේ මිය යනතාක් කඩ හිමියාට ණය කරුවෙක් වී ජීවත්ව සිටීමටය. 

 

සමහර නිවෙස් වල ගෘහ මුලිකයන් දුම්පානයට හෝ මත්පැනට ඇබ්බැහි වී සිටිති. කිසියම් කෙනෙකු දිනකට සිගරට් 5 ක් පමණ බොනවා යැයි සිතන්න. ඔහු ඒ දුම්වැටි 5 යොදවන්නේ මුළු පවුලේම ආදායමෙන් කොටසක් නේද? ඔහුගේ දුම්පානයට ඇති කෑදර කම නිසා පවුලේ සියළුම දෙනා භුක්ති විඳිය යුතු මුදලක් පුද්ගලිකව තමන්ගේ දුම්පානය සඳහා පමණක් වැය කරයි. මත්පැන් බොන අයද එසේමය. තමන් පවුලේ ආදායම ගෙනෙන්නා වුවද ඒ ආදායම තමන්ට රිසි පරිදි භුක්ති විඳවා නම් පවුලේ සාමුහික වගකීමට කුමක් සිදුවේද?

 

ජීවන වියදම ඉහල යාම අද ලොව තිබෙන සෑම රටකම ජනතාවට තිබෙන ප්‍රශ්නයකි. බොහෝ දියුණු රටවල වැටුප් ඉතා ඉහල තත්වයක තිබුණද ජීවන වියදමද ඒ හා සමානවම ඉහල අගයක පවතියි. මෙය අද සාමාන්‍ය ලෝක ස්වභාවයයි. මේ නිසා අප කාටවත් දොස් නොතබා අපට අතේ ඇති මුදල ඉතාමත් ක්‍රමානුකූලව පාවිච්චි කරන්නේ නම් විශාල සහනයක් ලබා ගත හැකි බව මගේ අදහසයි.