• Tweet

• Tweet

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රිමියර් ලීග් තරගාවලියේ ආරම්භක උත්සවය අගෝස්තු 10 පස්වරු 7.30 සිට කොළඹ සුගතදාස ක්‍රීඩාංගණයේදී උත්සවාකාරයෙන් පැවැත්වුණා. මෙම උත්සවය වර්ණවත් කිරීමට ‍විදෙස්ගත රෙගේ ගායකයන්, ඉන්දියානු සිනමා තරු සහ විදෙස් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ද සහභාගී වී ඇත. මේ අතරේ SLPL තරඟා වලියේ නිල වෙබ් අඩවිය වෙබ් අඩවි හැකර් කෙනෙකුගේ ප්‍රහාරයට ලක්වෙලා තිබුණා. ආන්ඩුව විසින් ජනතාවට ගසන හැකර් ප්‍රහාරයක් වන SLPL ට හැකර් ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට තරම් මොකාටද හයියක් තියෙන්නේ? කියන එකත් ප්‍රශ්නයක්.

 

 

රටේ ජීවන වියදම එන්න එන්නම උග්‍රවෙලා මිනිසුන් ආර්ථිකව හෙම්බත් වී සිටින වෙලාවක රජය කළ යුත්තේ කෙසේ හෝ ජනතාවට සහනයක් සැලසීමට කටයුතු කිරීමයි. නමුත් අප පෙනී යන කරුණක් නම් රජය එසේ නොකර ජනතාවට සිය ප්‍රශ්න අමතක කරවන ක්‍රියාවලීන්ට යොමු වී ඇති බවයි. මේ දිනවල ආරම්භ වී තිබෙන Sri Lanka Premier League (SLPL) ක්‍රිකට් තරඟාවලියද ආන්ඩුවේ තවත් එවැනි උප්පර වැට්ටියක් බව මගේ අදහසයි. මන්ද අප රටේ ජනතාවගෙන් වැඩි පිරිසක් අතර ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාව ක්‍රිකට් වන නිසා ක්‍රිකට් උන්මාදය තුලින් ජනතාවගේ ප්‍රශ්න ඔවුන්ට අමතක කරවන්නට සිතනවා විය හැක.

 

ඉන්දියාව යනු ලොව දෙවැනි වැඩිම ජනගහනය ඇති රට සේම රටේ වැඩිපුර ජනගහණයක් අන්ත දරිද්‍රතාවයෙන් පෙලෙන රටකි. ඉන්දියානු ජනතාව මිරිකී සිටින මෙම ආර්ථික තත්වයෙන් ඔවුන්ව ඉක්මණින් මුදවා ගැනීමට කිසිදු රජයකට නොහැක. ඒ නිසා සිදුකළ යුත්තේ ජනතාවට සිය ප්‍රශ්න අමතක කරවීමයි. මෙම කටයුත්තට ඉන්දියානු සිනමාව (එනම් බොලිවුඩ්, කොලිවුඩ් සහ අනෙකුත් ප්‍රාන්ත සිනමාවන්), IPL වැනි ක්‍රිකට් සැණකෙළි ආයතන සහ විවිධ ආකාරයේ තරු (Reality Stars) බිහිකරන රූපවාහිණී ආයතන විසින් මැනවින් දායකත්වය ලබා දෙයි. ඇත්ත වශයෙන්ම ඉන්දියානු මධ්‍යම රජය සහ අනෙකුත් ප්‍රාන්ත රජයන් මෙම විනෝදාත්මක කටයුතු සංවිධානය කරන්නාවු ආයතන වලට ණයගැතිය.

 

නමුත් ඉන්දියාව යන්නේ අරමුණක් සහිතවය. ඉන්දියාව දි‍නෙන් දිනම තාක්ෂන දියුණුවේ හිණි පෙත්තට ගමන් කරන අතර එමගින් රටේ නිශ්පාදනය විශාල වශයෙන් දියුණු කරගෙන ඇත. ඉන්දියාවේ කෘෂි කර්මාන්තය සහ ‍කර්මාන්තශාලා නිශ්පාදන දිනෙන් දින දියුණුවෙන් දියුණුව කරා පියනගමින් පවතියි. මේ නිසා රජයක් වශයෙන් සුළු කලකට ජනතාවගේ ප්‍රශ්න අමතක කරවන ක්‍රියාවලීන් දියත් කළද එය එතරම් ප්‍රශ්නයක් නොවන්නේ දීර්ඝ කාලීණව ජනතාවගේ අනාගතය සුරක්ෂිත වන ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාත්මක වන බැවිනි. නමුත් ලංකාවේ තත්වය එසේද? ඉන්දියාවට සාපේක්ෂව ලංකාව ගමන් කරන්නේ දිනෙන් දින දියුණුව කරාද? අද ඉන්දියානු රුපියලක් ලංකාවේ රුපියල් 2 සත 50 කට ආසන්න වේ.

 

අද අපේ රටේ නිශ්පාදනය ඉහල නංවා ගැනීම ඕනෑ තරම් අවස්ථා තිබෙන නමුදු දුරනොදක්නා සැලසුම්, දුෂනය සහ නාස්තිය විසින් රට ප්‍රපාතයට තල්ලු කරමින් පවතියි. මේ රජය විසින් තිස් වසරක යුද්ධයෙන් රට මුදා ගත්තද ආර්ථික සැලසුම්, දූෂනය සහ නාස්තිය අවම කිරීම් අතින් මේ රජය අසමත් බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබෙන කරුණකි. රජය කරන්‍නේ තමන්ගේ අඩුපාඩු සකසා ගෙන ඉදිරියට යාම වෙනුවට සිදුවන වැරදි වසා ගැනීමට උපක්‍රම දියත් කිරීමයි. අනෙක් පසින් රජය සුමගට ගැනීමට බලවත් විපක්ෂයක්ද අප රටේ නැත. ආන්ඩු පක්ෂයේ නැති ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ගැන කථා කරන විපක්ෂ නායකයා තමන්ගේ පක්ෂය පාලනය කරන්නේද ඒකාධිපතියෙකු සේය.

 

ආන්ඩු පක්ෂය සහ විපක්ෂය යන දෙකම විවේචනය කරන මා ෂුවර් එකටම ෆොන්සේකා වාදියෙක්, ජවිපෙ හො පෙසපෙ කෙනෙක් ලෙස ඔබ හංවඩු ගසන්නට ඉඩ ඇත. ඇත්තටම මා ලාංකීය දේශපාලනය තිත්ත වු කෙනෙකි. අපේ රටේ දරිද්‍රතාවයෙන් අසරණව පීඩා විඳින ජනතාවට කිසිදු පිළිසරණක් මේ දේශපාලකයන්ගේ තුල හෝ දේශපාලනය තුල නැත්තේය. සියළුම පක්ෂ වනාහී ස්වකීය අරමුණු මුදුන්පත් කරගැනීමෙහිලා වලිකන ආත්මාර්ථකාමීන්ය. ජනතාවට සුගතියක් නොවන මේ දේශපාලනයට කඩේ යාම මා වැනි කෙනෙකු හට කළ නොහැක්කකි. අපට කළ හැක්කේ ජනතාවට සත්‍ය පහදා ජනතාව අවදි කිරීම පමණි.

 

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රිමියර් ලීග් තරගාවලිය යනු රටේ පලාත් කිහිපයකට බෙදා ඒ පලාත් නියෝජනය කරන ක්‍රීඩක කන්ඩායම් ඇතිකර කරන්නාවු ක්‍රිකට් තරඟාවලියකි. නමුත් මේ ක්‍රීඩා කන්ඩායම් දෙස බලන විට පෙනී යන කරුණක් නම් මෙහි කන්ඩායම් වල ක්‍රීඩකයන්ගෙන් බහුතරයක් ඒ පලාතේ අය නොවන බවයි. මේ ක්‍රීඩකයන් අතර විශාල මුදලක් ගෙවා මෙරටට ගෙන්වා ගත් විදෙස් ක්‍රීඩකයන්ද ඇතුලත්ය. ඇත්තටම මේ ක්‍රීඩකයන් ක්‍රිකට් ගසන්නේ එම පලාත් වෙනුවෙන් නොව මුදල් වෙනුවෙන්ය. මේක ඇත්තටම සල්ලි කාරයන් විසින් තමන්ගේ මුදලින් ජොකියන් සහ අශ්වයන් යොදාගෙන කරන්නාවු අස්ස රේස් එකක් වැනිය. ජනතාවටද අවශ්‍ය නම් කා සමග හෝ ඔට්ටුවක් අල්ලා ගතමනාවක් සොයාගත හැක. නැත්නම් අතේ තිබෙන පිච්චියත් පූජා කළ හැක.

 

තරඟාවලිය අතර තුර ඒ ‍ඒ ප්‍රදේශ වලට අයත් පිල් විසින් ජයග්‍රහණ ලබන විට ඒ ඒ ප්‍රදේශ වල ජනතාව උද්දාමයෙන් කුල්මත් වනු ඇත. මේ කුල්මත් වීම අස්සේ වෙලඳ ප්‍රචාරකයන් තමන්ගේ භාන්ඩ ජනතාව අතර රිසි පරිදි ප්‍රචාරය ලබාදී විකුණනු ඇත. අවසානයේ එක් පිලක් ජයගෙන අනෙක් කන්ඩායම් සියල්ලම පරාජය වුවද ක්‍රීඩකයන්ට ප්‍රශ්නයක් නැත්තේ තමන්ට කලින් නියමවු ගතමනාව නොවරදවාම අතට හම්බ වෙන බැවිණි. නමුත් තමන් සහය පලකළ කන්ඩායම ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් උද්දාමයට පත්වු සහ තමන් සහය පලකළ කන්ඩායම පරාජයට පත්ව සොවින් පෙලෙන සියළුම ප්‍රේක්ෂක ජනතාවට අවසානයේ ඉතිරි වන්නේ හිස්වු තමන්ගේ පොකැට්ටුව පමණි.

 

ඉන්දියාව යනු විශාල ජනගහණයකින් යුක්ත රටක් නිසා එහි ව්‍යාපාරිකයන්ට වෙලඳ අවස්ථාවන් බහුලය. මේ නිසා ඔවුන්ට අවශ්‍ය කරන්නේ ප්‍රචාරයයි. ඒ නිසා ඔවුන් වෙලඳ ප්‍රචාරණ උපක්‍රමයක් වශයෙන් ඒ නිසා ඔවුන් ක්‍රිකට් සැණකෙළි වලට විශාල වශයෙන් මුදල් ආයෝජනය කරති. නමුත් ලංකාව එසේ නොවේ. ලංකාවේ ජනගහනය ඉන්දියාවට සාපේක්ෂව ඉතාමත් සුළු බැවිනුත් එම ජනතාවගෙන්ද මිලදී ගැනීමේ හැකියාව Buying Power ඇති අය ඊටත් වඩා අඩු බැවින්ද දැවැන්ත ව්‍යාපාරිකයන් ලංකාවේ ක්‍රිකට් වලට අනුග්‍රහ දක්වතියි සිතිය නොහැක. මේ නිසා ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් මෙම තරඟාවලියට ආයෝජනය කරන මුදල නැවත ලබා ගතහැකි වේදෝ යන්න සැක සහිතය.

 

පාඩු පිට පාඩු ලබා තිබෙන ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් මෙවැනි ක්‍රීඩා සැණකෙලි වලින් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ආදායමක් උපයාගෙන ගොඩ එන්නට වුවද මා නම් සිතන්නේ ඔවුන් මෙමගින් තවත් වලපල්ලට යනු ඇති බවයි. මෙම ක්‍රීඩා සැණකෙළි වලට මුදල් යොදවන ව්‍යාපාරිකයන් කෙසේ හෝ තම ව්‍යාපාරික අරමුණු ජයගනු ඇත. නමුත් ක්‍රිකට් පාලක මන්ඩලය අතින් දීලා ඉල්ලන් කාපු අයෙක් මෙන් වනු ඇත. ලංකාවේ පැවති අයිෆා සිනමා සම්මාන උළෙලේදී සහ විස්සයි විස්ස ලෝක කුසලානයේදීද සිදුවුයේ මෙයම නොවේද? මෙවැනි ජාතික ධනය වනසන ක්‍රීඩා උළෙල වලින් ජනතාවට තාවකාලික සැනසුමක් නැතිනම් චූන් එකක් ලැබුණද අවසානයේ මේ සියල්ලේ බරපැන ගෙවන්නට සිදුවනුයේද අහිංසක ජනතාවටමය.